شهیدابراهیم هادی

ابراهیم دراول اردیبهشت سال 36درمحله شهیدسعیدی حوالی میدان خراسان دیده به هستی گشود.اوچهارمین فرزندخانواده به شمامی رفت.بااین حال پدرش مشهدی محمدحسین به اوعلاقه خاصی داشت.

اونیز منزلت پدرخویش رابه درستی شناخته بود.پدری که باشغل بقالی توانسته بودفرزندانش رابه بهترین نحوتربیت نماید.

ابراهیم نوجوان بودکه طعم تلخ یتیمی راچشید.ازآنجابودکه همچون مردان بزرگ زندگی راپیش برد.دوران دبستان را به مدرسه طالقانی رفت ودبیرستان رانیزدر مدارس ابوریحان وکریم خان.سال55 توانست به دریافت دیپلم ادبی نائل شود.ازهمان سال های پایانی دبیرستان مطالعات غیردرسی رانیزشروع کرد.حضور درهیئت جوانان وحدت اسلامی وهمراهی وشاگردی استادی نظیرعلامه محمدتقی جعفری بسیاردررشدشخصیتی ابراهیم موثربود.دردوران پیروزی انقلاب شجاعت های بسیاری ازخودنشان داد.اوهمزمان باتحصیل علم به کاردربازارتهران مشغول بود.پس ازانقلاب درسازمان تربیت بدنی وبعدازآن به آموزش پرورش منتقل شد.ابراهیم همچون معلمی فداکاربه تربیت فرزندان این مرز وبوم مشغول شد.

اهل ورزش بود.باورزش پهلوانی یعنی ورزش باستانی شروع کرد.دروالیبال وکشتی بی نظیربود.هرگزدرهیچ میدانی پاپس نکشیدومردانه می استاد.مردانگی اورامی توان درارتفاعات سربه فلک کشیده بازی درازوگیلان غرب تادشت های سوزان جنوب مشاهده کرد.حماسه های اودراین مناطق هنوزدراذهان یاران قدیمی جنگ تداعی می کند.

دروالفجرمقدماتی پنج روزبه همراه بچه های گردان کمیل وحنظله درکانالهای فکه مقاومت کردنداماتسلیم نشدند.

سرانجام در22بهمن سال61بعدازفرستادن بچه های باقی مانده به عقب،تنهای تنهابا خداهمراه شد.دیگرکسی اوراندید.

اوهمیشه ازخدامی خواست گمنام بماند.چراکه گمنامی صفت مردان خداست.خداهم دعایش رامستجاب کرد.ابراهیم سالهاست که گمنام وغریب درفکه مانده تاخورشیدی باشدبرای راهیان نور.