به نام خدای آموزگار

پر تحرک بود

بارزترین خصیصه فردی ایشان تحرک فوق العاده او بود که برجسته ترین جنبه شخصیت فردی و نظامی شهید صیاد شیرازی بود و هرکس با ایشان حتی یک روز هم آشنایی داشت به این مطلب واقف بود که او از صبح زود آماده کار می شد تا اواخر شب.

ودر زمان جنگ هم که دیگر اصلا شب مطرح نبود،درآن سالها همین که می گفتیم سرهنگ صیادشیرازی،یک نظامی قبراق و آماده و پوتین به پاکرده و حمایل بسته در مقابل ما آماده بود و در تمامی صحنه ها هم حضور داشت.

خاطرات شهید علی صیادشیرازی

به نام خدای بازدانده

معارف و دفاع مقدس

این شهید بزرگوار باوجود گستردگی ماموریت ها و وظایفش در سمت جانشین فرماندهی ستاد کل نیروهای مسلح،به امر تحقیق،جمع آوری،حفظ و تدوین تاریخ جنگ تحمیلی تحت عنوان معارف و تاریخ دفاع مقدس اهتمام ورزید که گنجینه ای گرانبها و جامع را شامل می شود.

شهیدعلی صیادشیرازی

قهرمان ملی ارتش

سه عنصر مهم ایمان،اخلاص و اطاعت از رهبری در زندگی این شهید،وی را از سایر افراد متمایز کرده است. این صفات شایسته باعث شد که به عنوان قهرمان ملی ارتش لقب گیرد و اسوه و الگویی علمی و به یاد ماندنی از خود در جامعه باقی گذارد.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای  ذو الجلال والاكرام

وقتی روی برانکارد آمد

اوایل جنگ،من کلاس دوم دبستان بودم، و هر لحظه آماده شنیدن خبر ناگواری بودیم از جبهه. تا این که به ما اطلاع دادند پدرم زخمی شده و به منزل خواهد آمد. اما جزییات را به ما نگفته بودند.

بالاخره ایشان را آوردند،آن هم روی برانکارد. من بادیدن وضعیت وخیم ایشان وحشت کردم اما پدر با لبخند همیشگی اش مرا در آغوش گرفت. وقتی زخمهای عمیق ایشان را پانسمان می کردند من درد را درچهره شان می دیدم اما ایشان فقط تکبیر می گفت.

شهید علی صیادشیزاری

به نام خدای تواب

نفرت از آمریکا

مکرر می گفت؛ من آمریکا را بیچاره می کنم، کاری می کنم که آمریکایی ها با تمام تکنیک شان نتوانند بفهمند ما کی وکجا عملیات می کنیم.

و این کار را در عملیات فتح المبین انجام داد.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای هویدا

نان و پنیر

ایشان شب های اول هر ماه همرزمان و افراد مخلص زمان جنگ را به منزل خود دعوت می کرد و با نان و پنیر از آنان پذیرایی می نمود. همچنین هر هفته در جلسات درس اخلاق حوزه علمیه چیذر شرکت می کرد و از آن فیض معنوی می برد.

شهیدعلی صیاد شیرازی

به نام خدای باطن

جمع اضداد

پدر،همه خصوصیات را در خودش یکجا جمع کرده بود،درواقع جمع اضداد بود. او به عنوان یک نظامی درآن واحد هم به مسایل نظامی و مدیریتی و سازمانی اش رسیدگی می کرد و هم در خانه مدیری خوب و پدری موفق بود. به جرئت می توانم بگویم پدر در مدت55 سال عمری که از خداوند گرفت بهترین و مفیدترین استفاده را از لحظه لحظه زندگی اش برد.

شهیدعلی صیادشیرازی

به نام خدای ولی

حضور در کلاس های درس اخلاق

ایشان پس از پایان جنگ تحمیلی تقریبا تمام چهارشنبه هایی که در تهران حضور داشت برسر درس اخلاق اسلامی حضرت آیت الله مجتبی تهرانی درخیابان ایران حاضر می شد و آموزش های ارزنده استاد را در هر چه بیشتر متخلق شدن به اخلاق و آداب اسلامی با اشتیاق خاصی فرا می گرفت.

گاهی هم در درسهای تفسیر قرآن استاد در شب های شنبه حاضر می شد و تقلید خاصی داشت تا تمام گفته های استاد را مکتوب کند و بنویسد.بسیاری از بچه های این جلسه که گاه به دلیلی یک یا دو هفته غیبت داشتند فورا به سراغ سردار صیاد شیرازی می رفتند که با لباس ساده و معمولی در میان حاضران نشسته بود و چند لحظه بعد می دیدی که وی خیلی خودمانی قفلهای کلاسور خود را باز می کرد و سه برگ از آخر صفحات آن را به پهلو دستی اش می داد تا از رهگذر،چیزی از مطالب  و درس های سلسله وار و متصل استاد در ذهن و روح متقاضی جا نماند.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای متعالی

مقابله با اسراف

در شهریور 1374 برای برداشت های تصویری و ضبط و ثبت مصاحبه های تعدادی از فرماندهان دراستان کردستان به سر می بردیم. در گردنه صلوات آباد بودیم که ضبط تصویری ازبیانات و مصاحبه های فرماندهان سپاه و ارتش به پایان رسید.

شهید صیادشیرازی از فیلمبردار پرسید:چند دقیقه از فیلم باقی مانده است؟

فیلمبردار در جواب گفت: 2 دقیقه

شهید صیاد از او خواست که این 2دقیقه را درجایی استفاده کند،تااسرافی در کار نباشد.برادر فیلم بردارنیز برروی قاب فیلم متذکر زمان خالی نوار شد.اتفاقا در برداشت دیگری یکی از فرماندهان مصاحبه اش دقیقا دو دقیقه بود که درآن جای خالی ضبط شد.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای موخر

اهل نفاق نبود

ملایم بود و خوش اخلاق.در بدترین شرایط و اتفاقات لبخند از لبش محو نمی شد. تظاهر در وجودش رخنه نداشت،همان می نمود که بود. مردمدار بود و میهمان نواز. عاشق مردم بود،به حدی که در پاسخ انتقادات ما از این که قدرش شناخته نیست، می گفت: اول خداوند است که می بیند. بعد هم مردم قدرشناس این کشور اسلامی می دانند چه کسی به نفع آنان کار می کند و چه افرادی فقط حرف می زنند.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای یگانه

شخصیت چند بعدی

شهید صیاد جامع همه صفات حسنه بود. ما که داریم کسانی را که هم از نظر تقوا و عرفان در حد بسیار بالایی باشند و هم از نظر دکترین، دانش و تدبیر نظامی نمونه باشند. ایشان تمام این صفات را با هم داشت. اگر در شب، شما عبادت های ایشان را می دیدید،می گفتید که یک زاهد به تمام معناست. در روز اگر ایشان را در اتاق جنگ می دیدید که پشت بی سیم،چگونه تدابیر عملیاتی را ابلاغ می کردند، می گفتید که یک نظامی و یک امیر سرافراز است.

شهید علی صیاد شیرازی

به نام خدای صمد

مناجات حزین نیمه شب

غروب یکی از روزهای سرد و زمستانی سال 69 شهید صیادشیرازی برای بازدید به قرارگاه بیرجند آمد. قرار بود صبح روز بعد به اتفاق سردار ابوالفتحی مرز را بازدید کنند. آن زمان شهید صیادرئیس بازرسی فرماندهی کل قوا بود و درجه سرتیپی داشت.

بازدید قرارگاه تمام شد. شب،اتاق دفتر فرماندهی را برای استراحت این مهمان عزیز در نظر گرفتیم. من و سردار ابوالفتحی هنوز در دفتر مشغول کار بودیم. ساعت یک نیمه شب بود که حاجی یک دفعه گفت: طاهریان،یک لحظه گوش کن.

هر دو سکوت کردیم. صوت حزینی از اتاق شهید صیاد می آمد آنقدر زیبا و عارفانه با خدا مناجات و راز و نیاز می کرد که از صدای مناجاتش،اشک در چشمان هر دو نفرمان حلقه زده بود.

صبح،وقتی او از اتاق بیرون آمد تا همراه حاجی عازم بازدید نوار مرزی شوند،انگار تمام آرامش و شادابی مناجات دیشب،در چشمانش نشسته بود.

شهید علی صیادشیرازی

به نام خدای زندگی بخش

مقاوم در برابر سختی ها

ساده زندگی می کرد، نماز شب او ترک نمی شد. بسیار باگذشت بود. اهل تکبر و ریا نبود و برخوردی برادرانه و صمیمانه داشت.تابع محض ولایت بود و در نمازهایش در هنگام قنوت رهبر انقلاب را دعا می کرد،انس بسیار خوب و صمیمانه ای با قرآن و دعا داشت.همیشه با وضو بود، برای کوچکترین کار شخصی تا بزرگترین کار مسئولیتی، برنامه ریزی و نظم دقیق داشت.در مقابل مشکلات،سختی ها و ناروایی ها بسیار خونسرد و آرام بود و با توکل خالصانه ای به خداوند به دنبال راه چاره می رفت.سعی می کرد بی مهری ها را با محبت و دعا پاسخ بدهد.

شهید علی صیاد شیرازی

جان و سر در راه خدا

شهید صیاد شیرازی مانند دیگر مردان حق از روزی که قدم در راه انقلاب نهادند،همواره سر و جان را برای نثار در راه خدا بر روی دست داشتند.

به نام خدای مغیث

وصیتنامه شهیدعلی صیادشیرازی

خداوندا،این تو هستی که قلبم را مالامال از عشق به راهت،اسلامت،نظامت و ولایتت قرار دادی.

خدایا تو می دانی که همواره آماده بوده ام آنچه را که تو خود به من دادی در راه عشقی که به راهت دارم نثار کنم، اگر این نبود آنهم خواست تو بود.

پروردگارا، رفتن در دست توست، من نمی دانم چه موقع خواهم رفت ولی مدانم که از تو باید بخواهم مرا در رکاب امام زمان (علیه السلام) قراردهی و آنقدر با دشمنان قسم خورده ات بجنگم تا به فیض شهادت برسم.

از پدر و مادرم که حق بزرگی بر گردن من دارند می خواهم مرا ببخشید، من  نیز همواره برایشان دعا کرده ام که عاقبتشان به خیر باشد.

از همسر گرامی و فداکار و فرزندانم می خواهم که مرا ببخشید که کمتر توانسته ام به آنها برسم و بیشتر می خواهم وقف راهی باشم که خداوند متعال به امت زمان ما عطا فرموده، آنچه از دنیا برایم باقی می ماند حق است که در اختیار همسرم قرار گیرد...

خداوندا،ولی امرت حضرت آیت الله خامنه ای را تا ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) زنده و پاینده و موفق بدار.

آمین یا رب العالمین/ من الله لتوفیق/یاحق

مثل کارمندهانمی آمدستادکل که هفت ونیم یاهشت صبح،کارت ورودبزندوچهاربعداز ظهر،کارت خروج.زودمی آمدودیرمی رفت.خیلی دیر.

می گفت:((ماتوی کشوربقیه الله هستیم.خادم این ملتیم.مردم ما روبه این جارسوندن،مردم.

بایدبراشون کارکنیم.))

شهیدعلی صیادشیرازی