به نام خدای منتقم

رابطه ی فامیلی(1)

گفت: از مشهید زنگ زدن که خودم را سریع برسونم آن جا، اگر اجازه بدید می خواستم دو سه روزی برم مرخصی.

محمود با تعجب خیره شد و گفت: تو که می دونی عملیات داریم و دیگه مرخصی نباید بری.

حسن من و منی کرد و گفت: شما اجازه می دی برم.

محمود سرش را از روی پوشه ها بلند کرد و با نگاه معناداری گفت: من اجازه نمی دم،بهتره بری سر ماموریت.

حسن چند لحظه ساکت ماند،بعد نگاه ملتمسانه ای به من کرد و رفت بیرون. منظورش را فهمیدم،باید دست به کار می شدم،رو به محمود گفتم: آقا محمود،کارش واقعا مهم بود،اجازه می دادید می رفت، زود برمی گشت.

محمود گفت: تو پادگان خیلی ها می دونن که این برادر خانم منه،چند روز دیگه عملیات داریم. اگر کارش طول کشید و به عملیات نرسید،ممکنه تو ذهن بعضی ها این پیش بیاد که کاوه موقع عملیات برادرخانمش را فرستاد مرخصی تا سالم بمونه.

گفتم: خودم ضمانتش را می کنم که به عملیات برسد.

ناراحت گفت: من با کسی عقد اخوت نبستم،دوست هم ندارم که اعتقاداتم به خاطر همین کارها دچار لغزش بشه.

خاطره ی شهید محمودکاوه