
كاش....
كاش ما هم كبوترت بوديم
آستان بوس محضرت بوديم
كاش با بال هاي خاكي مان
لااقل سايه گسترت بوديم
كاش ما هم به درد مي خورديم
فرش قبر مطهرت بوديم
كاش مي سوختيم از اين غربت
شمع بالاي بسترت بوديم
كاش مي شد كه مَحرمت بوديم
عاشقانه ابوذرت بوديم
كاش در كوچه ي بني هاشم
پيش مرگان مادرت بوديم
كاش ماه محرمي آقا
يك دهه پاي منبرت بوديم
كاش مي شد كه گريه كن هاي ...
.... روضه ي تيغ وحنجرت بوديم
كاش مي شد كه سينه زنهاي
نوحه ي گريه آورت بوديم
كاش در روز تشنگيِ محشر
باده نوشان ساغرت بوديم
در قيامت به گريه مي گوييم:
كاش...اي كاش..نوكرت بوديم