بشارت حیات عندرب

از دیگر جریاناتی که به واسطه توسل به امام حسین(علیه السلام) در محرم 1366 بر من واقع گردید این بودکه:

یک شب بعد از انجام عهدی که با خود نمودم و آن خواندن زیارت عاشورا و قرآن برای امام زمان(عج) و امام حسین(علیه السلام)بود،بعد از عزادرای در بقعه متبرکه علی مالک جهت استراحت با یکی از برادران به منزل ایشان رفتیم. بعد از انجام مقدمات خواب و گستردن اسباب خواب،خوابیدیم.

در حدود ساعت 2صبح،درعالم خواب بعد از جریاناتی که به وقوع پیوست در حالی که اسلحه ای در دست داشتم یکی از برادران را دیدار کردم و او به من نویدی را داد و گفت: سید تو وسه نفردیگر شهید خواهید شد و مرا نزد لوحی که پرده ای بر روی آن کشیده شده بود،برد.

پرده را کنار زد و گفت: ببین،اسم های ما چهار نفر برروی آن ثبت گردیده است. بعد روی آن را پوشاند و من با همان وضعی که داشتم رفتم نزد چند تن از برادران که اولین کسی که با او برخورد نمودم،شهید سید هبت الله فرج اللهی بود که با هم و چند تن دیگر از برادران دور یک سفره نشستیم و با هم غذا خوردیم. بعد از این جریان که در عالم خواب اتفاق افتاد،از خواب بلند شده و به شکرانه این بشارت بشیر،سوره انا انزلنا را خوانده و سه بار سوره توحید را تلاوت نمودم و دعای قل اللهم مالک الملک را بر زبان جاری ساختم و بعد از نماز صبحگاهان سجده شکر به جای آوردم.