
نقش روحانیت در طول هشت سال دفاع مقدس
تاریخ شیعه بعد از محراب خونین کوفه و صحرای سرخ کربلا و زندان((سندی بن شاهک)) و غربت طوس،مرهون تلاش و شهادت طلبی روحانیون ، این سنگر داران سترگ میدان عقیده و جهاد بوده است.
با آغاز جنگ تحمیلی روحانیون وطلاب حوزه های علمیه از نخستین گروههایی بودند که در روزهای غریبی اسلام و غربت جبهه،لباس جهاد و مقاومت پوشیدند و از دشتهای لاله خیز خوزستان گرفته تا کوههای سربه فلک کشیده کردستان حماسه های خونینی را آفریدند.روحانیون،این وارثان هدایت،در دوران هشت ساله دفاع مقدس،علاوه بر دفاع ازسنگرهای ایدئولوژیک،باحضور مستمر و ایثار گرانه خود در میادین عزت و شرف،رسالت جهادوشهادت خود را نیز به بهترین وجه به انجام رسانیدند.بیش از دو هزار و پانصد تن از این عزیزان در طی طریق سر مولایشان حسین(ع)به سرخ منزل مقصود رسیدند و عده ای هم یا همانند زورقی گم شده در طوفان،سالهاست مطاف فرشتگانند و یا شکسته بالانی هستند که با صبر در راه خدا بر اجر خود می افزایند.
آری، اگر چه ازآن روزهای خوف و خطر سالها گذشته است، اما کیست که نداند اگر این قشر عظیم و کار آمد در روز نیاز اسلام و غریبی جبهه ها،دماء شهدا را با مداد علماء در هم نمی آمیختند،صحیفه پیروزی انقلاب،این چنین زیبا ترسیم نمی شد؟
ارائه نقش عزت بخش روحانیت در 8 سال دفاع مقدس- که برای پر بار کردن حافظه تاریخ حماسه ملتی شهادت طلب کفایت می کند- در چند صفحه،به راستی مثل گنجاندن دریا در سبویی کوچک است:
گربریزی بحر را در کوزه ای*** چند گنجد قسمت یک روزه ای
یکی از تحلیلهای غلط دشمن در تحمیل جنگ به ایران،عدم توانایی کشور برای تامین امکانات مورد نیاز جبهه ها بود.در حقیقت دشمن در تنظیم سناریوی حمله عرابه ایران،همه چیز را از دریچه غیر مردمی ارزیابی کرده بود و حساب نفوذ معنوی روحانیت را برای نیروی مردمی نکرده بود. تحریم اقتصادی ایران،بمباران مراکز تولیدی و تاسیسات حیاتی و نا امن دشن فعالیت ناوگان حمل و نقل دریایی، زمینی و هوایی که در برنامه ریزی جنگ قرار داشت منجربه قطع تولیدات داخلی و وابستگی به واردات از خارج گردید.دراین موقعیت حساس یکی از فوری ترین و ضروری ترین اقدامات،گسیل امکانات مورد نیاز به سوی جبهه ها بود. حل این مهم، تنها با پیشقدمی و حضور جدی روحانیت در صحنه میسر بود که باتشکیل ((ستاد جنگ)) استانها و شهرستان ها به حرکت در آمد.ملت شریف ایران، ندای روحانیت و رهبران دینی خود لبیک عملی گفت و بهترین امکانات و مرغوبترین محصولات و دسترنج خود را برای رفع نیاز شریف ترین فرزندان مجاهد اسلام ،روانه جبهه ها کرد.که اگر نبود دخالت روحانیت و اعتبار و نفوذ معنوی علمای دینی،در بین مردم مسلمان ایران این گره کور جنگ،ناگشوده می ماند و دشمن را در تحقق اهداف پلیدش موفق می ساخت.
دومین تحلیل غلط دشمن قبل از حمله به ایران ارزیابی توان رزمی جمهوری اسلامی ایران بود. ولی دشمن این بار نیز در تحلیل خود، اشتباه قبلی را تکرار کرد و در ارزیابی توان رزمی جمهوری اسلامی قدرت بسیج مردمی و نفوذ معنوی روحانیت را برای به صحنه کشاندن نیروهای جان بر کف مردمی به حساب نیاورد. در این موقعیت حساس که خطری جدی اسلام و انقلاب را تهدید می کرد باز هم روحانیت پرچم(( هل من ناصر)) (حسین (ع) ) را باری یاری انقلاب مظلوم به اهتزار در آورد. دشمن با چشمان از حدقه درآمده و در عین بهت و ناباوری ناگاه شاهد اعزامهای هزار نفری از استانها و شهرستانها بود که به ندای روحانیت دلسوز،لبیک عملی گفتند. نیروهای مردمی پرچم های فتح بر دوش،رو به سوی جبهه های خون و شرف نهادند و رویای فتح سه روزه سردار قادسیه را به تیشه ایمان خویش خرد نمودند.
اکثر رزمندگان به خصوص بسیجیان را انگیزه اعتقادی به جبهه ها کشانیده بود، لذا این عزیزان پیوسته در کنار رزم، از سوالاتی که در خصوص معارف اسلامی و مبانی ایدئولوژیک بر ایشان مطرح بود،غفلت نمی کردند. مسئولیت پاسخگویی به این سوالات که در رشد اعتقادی و اخلاقی رزمندگان بسیار موثر بود، برعهده روحانیون مجاهدی بود که سنگر با صفای جبهه ها را بر راحتی خانه و کاشانه ترجیح داده بودند.
آری، اگر نبود حضور این وارثان هدایت و سیادت در جبهه های خونرنگ،شجره ثمره بخش اعتقادی در دل و جان رزمندگان این گونه به برگ و بار نمی نشست.
جبهه ها،بهترین مرکز خودسازی بود و از انسانهای عادی در جبهه ها به عشاقی تبدیل می شدند که عطش جانشان را هیچ چیز جز لقاء الله سیراب نمی کرد.بی شک این همه مرهون حضور مستمر روحانیون عاشقی بود که در ژرفای اقیانوس عرفان به دنبال گوهر پر بهای شهادت بودند و خلوت یک نخلستان را برای نجوای عاشقانه در کنار رزمندگان را با تمام قصرهای جهان عوض نمی کردند.
یکی از نقشهای مهم و کار ساز روحانیت در جبهه ها،نقش فرماندهی و هدایت عملیاتها بود. حضور این مردان عزم و رزم،مایه قوت قلب فرماندهان و دلگرمی رزمندگان و عامل پیروزی در اکثر عملیاتها بود در این میان مقام معظم رهبری بیشتر وقت گرانبهای خود را در جبهه ها برای هدایت عملیات ها گذرانیدند و کمتر عملیاتی بود که بدون حضور و هدایت این مردان جهاد و اجتهاد شروع و ادامه داشته باشد. نسل امروز به خوبی می دانند که سلامت زندگی امروزشان را مرهون صلابت و درایت آنهایند.