به نام خدای هستی بخش

گرد غم

عملیات والفجر مقدماتی جزو آن دسته از عملیات هایی بود که غم غریبی و مظلومیت فرزندان فاطمه(سلام الله علیها) را بیش از پیش نمایان کرد.

عملیات در فکه انجام شد. زمین فکه رملی بود و رزمندگان برای عبور از این زمین مشقت زیادی را باید متحمل می شدند. از طرف دیگر، دشمن سخت ترین موانع را بااستفاده از بدترین نوع سیم خاردار،تله های انفجاری و بشکه های مواد آتش زا در داخل کانالهای عمیق که محل عبور رزمندگان بود،قرار داده بود تا سد راه آن ها شود.

گردان کمیل پس از پیش روی به سمت دشمن، در یکی از کانال ها گرفتار شده بود و هیچ راه پس و پیشی نداشت. فرمانده ی لشکر هم فقط می توانست باآنها ارتباط برقرار کند. همت با این که می دانست یارانش دیر یا زود در آن جا به شهادت می رسند،اما هیچ کاری از دستش بر نمی آمد،جز دلداری دادن آنها و خون دل خوردن. هر دو طرف تا لحظات آخر که ارتباط بی سیم قطع شد، به یکدیگر روحیه می دادند.

نیروهای گردان کمیل در حالی که اکثرا مجروح بودند، با لب تشنه به شهادت رسیدند. گرد غم و اندوه رنج در چهره ی همت به خوبی نمایان بود و از این که نتوانسته بود کاری انجام دهد، خودخوری می کرد.

شهید محمد ابراهیم همت