به نام خدای بزرگوار

روحانی شهید ملا احمد احمدی

ما دشمن آه و آخ و افسوسیم

با شو لبان مرگ را می بوسیم

دریا دریا اگر ز ما بر ندارد

کم می شویم از آن که اقیانوسیم

ملتی که برای اقامه عدل اسلامی و اجرای احکام قرآن مجید و کوتاه کردن دست جنایتکاران و زیستن در استقلال و آزادی قیام نموده است خود را برای شهادت و شهید دادن آماده نموده است.

یاد یارانی که با گذشتن از جان،در شبهای طوفانی،روزهای بهاری را مژده می داند،چه شیرین است. یکی از این ستارگان نورانی آسمان ایمان و شهادت، روحانی شهید ملا احمد احمدی بود،که با تیز بینی به کشتیبانی عمرش نشست و آن را تا ساحل نجات و رستگاری پیش راند. اکنون از رایحه ایمان و رمز موفق زیستنش، صفحه ای را بروی شیفتگان اسلام و آزادگی می گشاییم،تا در راه پر سنگلاخ انسان زیستن،دستگیرمان گردد.

همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس*** که دراز ست ره مقصد من نو سفرم

روحانی شهید ملااحمد احمدی؛ به سال 1312 در یک خانواده فقیر اما مومن و خدا پرست در روستای (( جلدیان)) از توابع نقده،به دنیا آمد. از کودکی در فضای با صفای خانواده به قرآن و برگزیدگان خدواند دل باخت. پس از سپری شدن دوران شیرین کودکی،او که رستگاری خود و ملتش را در آیین ایمان و توشه برداشتن از خوان با برکت قرآن شناخت به آموختن دانش دین روی آورد. بعد از خوشه چینی از بوستان قرآن و محضر عارفان و عالمان، به آموزش طلاب و ارشاد مردم پرداخت. و اهمیت به تربیت شاگردان،مشارکت در کارهای خیر،احترام به والدین و پرهیز از جاذبه های دنیایی از ویژگیهای الهی این مرد خدا بود. حلم و تواضع،و مهربانی با مردم را وظیفه اسلامی و انسانی خود می دانست،و همیشه به آن عمل می کرد. روی گشاده و خوی خوشش نسیمی خنک برای جانهای تشنه و تن های خسته بود. برای مرهم گذاشتن بر زخمهای محرومان و رنج دیدگان پیرامون همه هوش و توانش را به کار گرفته بود.پیوسته به نماز می ایستاد و کتاب می خواند و دانشش به نور خدایی می آمیخت.

تبلیغ انقلاب،پرده برداشتن از ماهیت پلید خفاشان گریزان از نور اسلام را،رسالت الهی خویش می دانست و از این راه،مردم را از کید آن منافقان نجات می داد،مکرشان را بخودشان بر می گرداند.او خار چشم دشمنان انقلاب و امید جویان و مردم مظلوم منطقه بود. مروجان خیانت و جنایت که از زبان حق گو و افشاگری و روشنگریهایش، اهداف شوم خود را بر باد رفته می دیدند،سرانجام در تاریخ19/9/61 او را به شهادت رساندند تا ماهیت پلید خود را بیش از پیش نشان دهند.

این شهید سعید که خوب می دانست متاع جان را به بهای بهشت در کدام بازار بفروشد،چشم از جهان فروبست و دنیا را با همه گشادیش برای آنهایی که چشمی تنگ دارند،واگذشت. آری او با گزینشی زیبا توانست به حریم یار راه یابد، حریمی که نیک سیرتان را به دورن آن صلا می دهند،و تنها کبوتران عاشق را یارای پرواز در حریم حرمش میسر است. آری خوشا به حال او ویاران خونین بالش که با مدال خون، گل سرخ سینه تاریخ شدند.

یادش گرامی و راهش مستدام باد